In de veilige bedding, liefdevolle begeleiding van Margit en HP ben ik diep het/mijn donker in gedoken om daar mijn licht te (her)vinden. De hand, de fluistering, net dat wat ik nodig had om aan te kijken wat er aan te keken viel. Om vervolgens mijn licht te ervaren. Wat een thuiskomen zo voelde het. Vol sprankels, magie en lichtheid. En oh vrouw! wat een mooie plek in de yurt.